あの日見た花の名前を僕達はまだ知らない        Ano Hi Mita Hana no Namae wo Bokutachi wa Mada

https://www.youtube.com/watch?v=uiMU6_e4oc0
https://www.youtube.com/watch?v=ubyXhSDM30k

secret base 〜君がくれたもの〜

君と夏の終わり 将来の夢 大きな希望 忘れない
10年後の8月 また出会えるのを
出会いは ふっとした 瞬間 帰り道の交差点で
声をかけてくれたね 「一緒に帰ろう」
僕は 照れくさそうに カバンで顔を隠しながら
本当は とても とても 嬉しかったよ
あぁ 花火が夜空 きれいに咲いて ちょっとセツナク
あぁ 風が時間とともに 流れる
嬉しくって 楽しくって 冒険も いろいろしたね
二人の 秘密の 基地の中
君と夏の終わり 将来の夢 大きな希望 忘れない
10年後の8月 また出会えるのを 信じて
君が最後まで 心から 「ありがとう」
叫んでいたこと 知っていたよ
涙をこらえて 笑顔でさよなら せつないよね
最高の思い出を…
あぁ 夏休みも あと少しで 終わっちゃうからえ
あぁ 太陽と月 仲良くして
悲しくって 寂しくって 喧嘩も いろいろしたね
二人の 秘密の 基地の中
君が最後まで 心から 「ありがとう」
叫んでいたこと 知っていたよ
涙をこらえて 笑顔でさよなら せつないよね
最高の思い出を…
突然の 転校で どうしようもなく
手紙 書くよ 電話もするよ 忘れないでね 僕のことを
いつまでも 二人の 基地の中
君と夏の終わり ずっと話して 夕日を見てから星を眺め
君の頬を 流れた涙は ずっと忘れない
君が最後まで 大きく手を振ってくれたこと きっと忘れない
だから こうして 夢の中で ずっと永遠に…
君と夏の終わり 将来の夢 大きな希望 忘れない
10年後の8月 また出会えるのを 信じて
君が最後まで 心から 「ありがとう」
叫んでいたこと 知っていたよ
涙をこらえて 笑顔でさよなら せつないよね
最高の思い出を… 最高の思い出を…
เธอกับเวลาในช่วงปลายฤดูร้อน กับความฝันในอนาคต และความหวังที่ยิ่งใหญ่
ฉันจะไม่ลืมเลย
หลังจากนี้อีก 10ปีในเดือนสิงหา ฉันยังเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีก
เป็นความทรงจำที่แสนวิเศษ
ช่วงเวลาที่ได้เจอกันโดยบังเอิญ บนทางที่ฉันเดินกลับบ้านนั้น
ก็อย่าลืมเรียกกัน แล้วบอกว่า “กลับด้วยกันเถอะ”
ที่ฉันเอากระเป๋าขึ้นมาปิดหน้า เหมือนฉันจะกระอักกะอวนใจนะ
แต่จริงๆฉันอะ ดีใจ ดีใจมากๆเลยละ
อา…ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ไฟที่กำลังผลิบานบนนั้น
มันทำให้รู้สึกเจ็บแปลบในใจ
อา…สายลมนั้นคงจะพัดผ่านเอาช่วงเวลานั้นไป
ทั้งช่วงเวลาที่ดีใจ ช่วงเวลาแห่งความสนุก ช่วงเวลาที่เราได้ผจญภัยไปด้วยกัน
มีหลายความรู้สึกนะ
มันเป็นความรู้สึกที่ซ่อนไว้ภายใน ในโลกที่รู้อยู่แค่สองคน
เธอกับเวลาในช่วงปลายฤดูร้อน กับความฝันในอนาคต และความหวังที่ยิ่งใหญ่
ฉันจะไม่ลืมเลย
หลังจากนี้อีก 10ปีในเดือนสิงหา ฉันยังเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีก
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอพูดว่า”ขอบคุณนะ”จากหัวใจเธอจนถึงตอนท้ายที่สุด
น้ำตาที่ไหลริน กล่าวลาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแยมอย่างนั้น มันเจ็บแปลบในใจมากรู้ไม
อา…อีกไม่นานวันหยุดในหน้าร้อนก็คงหมดลงแล้วสินะ
อา…ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ก็คงมาใกล้กันมากขึ้น
ทั้งช่วงเวลาที่ดีใจ ช่วงเวลาแห่งความสนุก ช่วงเวลาที่เราได้ผจญภัยไปด้วยกัน
มีหลายความรู้สึกนะ
มันเป็นความรู้สึกที่ซ่อนไว้ภายใน ในโลกที่รู้อยู่แค่สองคน
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอพูดว่า”ขอบคุณนะ”จากหัวใจเธอจนถึงตอนท้ายที่สุด
น้ำตาที่ไหลริน กล่าวลาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแยมอย่างนั้น มันเจ็บแปลบในใจมากรู้ไม
เธอย้ายโรงเรียนไปอย่างกะทันหันแบบนั้น ฉันเลยไม่รู้จะทำยังไง
อย่าลืมเรื่องราวของฉัน อย่าลืมที่จะเขียนจดหมายหากัน อย่าลืมที่จะโทรศัพท์มานะ
ให้มันเป็นโลกของเราสองคนตลอดไป
เธอกับช่วงปลายฤดูร้อน ตั้งแต่เห็นดวงอาทิตย์ตกดินจนดวงดาวพลาวระยิบเต็มท้องฟ้า
เราคุยกันไปตลอด
แก้มของเธอที่อาบไปด้วยน้ำตา ฉันจะไม่ลืมมันตลอดไป
และฉันจะไม่ลืมที่เธอโบกมือลาฉันจนถึงวินาทีสุดท้าย
ดังนั้น มันจะอยู่ในความฝันของฉันตลอดไปนิจนิรันดร์
เธอกับเวลาในช่วงปลายฤดูร้อน กับความฝันในอนาคต และความหวังที่ยิ่งใหญ่
ฉันจะไม่ลืมเลย
หลังจากนี้อีก 10ปีในเดือนสิงหา ฉันยังเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีก
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอพูดว่า”ขอบคุณนะ”จากหัวใจเธอจนถึงตอนท้ายที่สุด
น้ำตาที่ไหลริน กล่าวลาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแยมอย่างนั้น มันเจ็บแปลบในใจมากรู้ไม
ความทรงจำอันแสนวิเศษนี้…..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s